1968 yılı Ekim ayında; Ege Üniversitesi İktisadi ve Ticari Bilimler Fakültesi kaydoldum. Giriş sınavlarına katılmıştım, kazandım. Ve İzmir’de 4 yıllık üniversite hayatım başladı. Ekonomik durumum iyi olmadığı için Üniveritenin Akşam Bölümüne kaydoldum. Gündüz çalışıyor, akşam saat beşte Alsancak 2.kordondaki fakülte binasına gidiyor, gece saat ona kadar dersleri takip ediyordum.
Fakülteye başladığım günlerde benim iş hayatım da başladı. Hisar Camisi yanında belediyenin bitişiğinde Kamil Nişli Şeker Toptan satış yeri vardı. Orada katip olarak işe başladım. Kamil amca 80 yaş civarında tonton bir ihtiyardı. Oğlu Nejat ağabey beni kendi oğlu gibi severdi. O da benim okuduğum okul, Akademi iken 1948 yılında oradan mezun olmuş, aydın kültürlü bir adamdı. Bana yaptığı iyilikleri hala unutamam. Çekmeceme çukolata koyardı, yemem için.
İki yıl orada gündüzleri çalıştım, akşamları okula gittim. Kamil amca işi bıraktı fiili emekli oldu. Nejat ağabey de, bir akadaşı ile 1.Sanayi sitesinde Kamyon fren balatası imalatına başlamıştı, bir yıla yakın orada çalıştım. Son 1,5 yılda, İzmir’in ünlü mimarlarından Fahri Nişli’nin İnşaat firmasında muhasebede çalışmaya başladım. Büyük bir firmaydı, muhasebe, mimari büro kısmı ve inşaat taşeronları vardı. İzmir içinde işhanı, 4-5 katlı apartman dairesleri yapıyorlardı. Firma ortaklarından biri Kemal Soydan, babamın Ortaklar’dan Tanıdığı bir idi…
Mehmet Delgen’nin Zeytin Yağı fabrikasında ona zeytin alıcılığı yapmış. Kemal Soydan da Delgen’in muhaseciğini yapıyormuş. Oğlu Murat Soydan benim arkadaşım ve askerlik sonrası 1985’lı yıllarda, benim Otomak Otomobilcilik Limited Şirketinde iş ortağım oldu. Neredeyse 25 yıl birlikte oto yedek parça toptan ticareti yaptık, çok güzel paralar kazandık.
Üniversite okul yılarım çok güzel geçti. Çalışkan iyi bir öğrenciydim. Bahar aylarında hafta sonlarında Ayvalık, Efes, Kuşadası, Bodrum, Marmaris ve Denizli Pamukkale gibi tarihi yerlere hafta sonu bir otobüs kiralar, geziler tertiplerdim. Üç-beş kuruş para kazanır, üniversite okul arkadaşları kızlı-erkekli birlikte güzel günler geçirirdik.
Fakültenin son yılında (Mayıs 1972) Andaç Çalışmaları
İktisat son 4.yılında mezunları bir arada gösteren bir Yıllık çıkardık. Ben akşam bölüm başkanı, Cengiz Yılmaz diye bir arkadaşım da gündüz bölüm başkanıydı. 1971 – 72 yılında mezun olan, 284 arkadaş katılmış ve resimli kısa özgeçmişleri yer almıştır.
1972 yıllarında İnci Çayırlı şarkıcı ve yanında 5-6 sanatçı ile Alsancak Kapalı Spor salonunda halka açık bir konser de düzenledik, amacımız Yıllık basımına yardım toplamaktı. Daha sonra da Fuar içinde bir gece kulubünde mezuniyet gecesi yaptık. O unutulmaz geceleri unutamam.
O yıllarda her yıl, bir ay süren İzmir Fuarı meşhurdu. Tüm İstanbul ses sanatçıları Fuara akın ederdi. 1970 – 1980 yılları arasında; Zeki Müren, Bülent Ersoy, Ajda Pekkan, İbrahim Tatlıses, Müslüm Gürses, Bergen, Mine Koşan, Gönül Yazar, Ferdi Tayfur aklınıza gelen onlarca sanatçımızı gazinolarda konserlerini izledim.
Tarihi tam hatırlamasam da, üniversite yıllarımda İzmir’de Dar Film ile anlaşmış, ağabeyim Şerafettin ile Fehmi amcama 35 mm bir film makinası almalarına yardımcı olmuştum. Her hafta İzmir’den o yılların sevilen filimlerini göndermelerini sağlamıştım. Sayemde, Dağyeni Köy halkı da sinemayla tanışmıştır. O yıllarda köyde ceryan yok, jenaratör almışlardı. Daha sonra Kıbrıs çıkarması zamanında Tv. ile tanışmışlardır.
1950-60’lı yıllarda halkın tek eğlencesi Bayram geceleri köy gençlerinin düzenlediği Arap oyunları vardı. Ben de ilkokul yaşlarında bu Arap oyunlarının oynanması için yardımcı olmuş, teşvik etmişimdir. Orta 2-3 de okurken Su kabağından oyup, fasülyeden dişlerini yapıştırıp ak sakallı bir dede maskesi yapmıştım. O günlerin çok konuşulan korku dedesi olmuştu. Arap olan o yıllarda, Kadının Niyazi Varol, Mehmet Turgut, Sefa’nın babası Mehmet Yaman, gelin rollerinde, kadın kıyafeti ile; Şevket Kundak ve Ziya’nın Ali’nin oyunlarını unutamam.
2018 yılında Dağyeni Köy Festivali (Kermes) düzenlemiş, eğitimci Serkan Çağatay desteği ve katkısı ile festival içinde o eski Köy Arap oyunlarını kısa filmini çekmiştik. (AYDIN – Germencik Dağyeni Köyü Arap Oyunu) Google da aç seyret.
Kulakları çınlasın Serkan Bey, o günlerde 20 civarında köy çocuğu ve gencini yöresel zeybek oyunları öğrenmelerini vesile olmuştu. Bu Dağyeni Festivali ilk ve son oldu. İnşallah birileri önderlik yapar ve destek olur da ikincisi olur.
Ege Üniversitesi İktisadi Ticari Bilimler Fakültesi’nden 1971 – 72 döneminde iyi derece ile mezun oldum.
Sırada, yedek Subay (Astegmen) olarak gideceğim askerlik vardı.
