Orta Okulu Germencik’de okudum. İlk yıl babam küçük olmam nedeni ile, Germencik’in bir mahallesinde yaşlı dul bir kadının yanına verdi. Onun evinde kaldım, yemeğimi yapar, yatar kalkar okula giderdim.
Orta ikinci sınıfı komşu köy olan Çamköylü Sefa Kabadayı ile birlikte bir evde kalarak okudum. Germencik Tren istasyonun hemen yanında bir evde, birlikte kaldık. Babam o zamanın parası ile haftada 7,50 Lira verirdi. haftada 0,75 kuruş bir sinama parası ayırır, kalan para ile geçinirdim. Size garip gelecek ama, bisiklet kiralama param kalmazdı. O nedenle o yaşlarda bisiklet binmeyi öğrenemedim, hala bisiklet binemeden çocukluğum geçti.
Galataray 1964-65 sezonunda şampiyon olamadı, liği 3.sırada bitirdi. Sefa koyu bir GS taraftarıydı, beni o yıllarda Galatasaray’lı yaptı. O yıllardar bu yana 60 yıldır koyu bir GS taraftarıyımdır.
Kitap alacak param olmadığı için, Germencik Kütüphanesinden ödünç kitap alırdım, haftada bir hikaye ve roman okurdum. Okuma alışkanlığı bana o yıllardan kaldı. Her nedense futbol, voleybol oyunlarında yer alamadım. Köye geldiğim bayramlarda voleybol oynayan benden büyük köy gençleri vardı. Muzaffer Selbes ve Muammer Efe iyi voleybol oynarlardı. Ben kenardan seyreder, onlara kenardan hakemlik yapardım.
Kış günleri ısınmak için soba yakardık. Babam rahmetli Mehmet Balcı; Dağyeni köyünden Kavakalanı deresi boyunca Kızılcapınar yolu ile Germencik’e bizim kara eşek ile 3 saatlik yol boyunca bir yük odun sarar getirirdi. Allah rahmet eylesin, Nur içinde yatsın Hakkını ödeyemem bu yaptıkları için…
Yaz ayları Kuru İncir toplama mevsimi. Babam sırtında topuzlu kantar ile İncir damları gezer, Germencik’te incir alıcısı İstanbul’lu Akışlar diye bir şirket için incir alıcığı yapardı. Ben de okul tatil olduğu için, yaz ayları (Ağustos – Eylül) babama yardım ederdim. Kavakalanı,Tekelerderesi ve İrezideresi boyunca incir bahçesi damlarından kuru incir alırdı. Bir kendir çuvala 100 kğ.incir konurdu. Her hafta gelen develer taşınırdı. Bir deveye sağlı sollu 2 çuval Germencik’e mağazaya taşırlardı. Benim görevin hanği damlarda, incir çuvalı varsa Deveciye göstermekti. İki metrelik deve sırtına biner, löngür lüngör deve çanı sesi ile yaptığım yolculuğu hala unutamam. Deve katarı 10 – 12 Deveden oluşur.
Günümüzde bu develer oldukça azaldı. Sadece gösteri için Deve güreşi yaptırmak için besleniyor. Sonra da etlerinden sucuk yapılıyor.
1965 – 1968’Lİ YILLARDA NAZİLLİ LİSESİ
1964-65 yılı Haziran ayında Germencik Ortaokulundan mezun oldum. Sıra Lisede okumaya gelmişti. Nazilli de Babaannemim akrabaları vardı. Onlar babama; Gelsin bizde kalsın, burada Nazilli Lisesinde okusun demişler. Babam da beni Nazilli Lisesine yazdırdı. 3 yıl Nazilli de yaşadım. İlk yıl Ali Kahyaoğlu evinde Turan Mahallesinde kaldım. Karısı Mesude yange güleç yüzlü (çok yemeğini yedim) unutamam. Benden 3 yaş küçük İhsan adlı bir oğulları vardı. Onun küçüğü de Fevzi. Ben derslerime çok düşkündüm, çok çalışır, ödevlerimi yapardım, pek de geçinemezdik. Bu nedenle kış sömestr döneminde onların evinden ayrıldım. Nazilli de Güven Öğrenci yurdunda kalmaya başladım. 2,5 yıl bu yurtta kaldım.
Resmde; soldan sağa – Mustafa, Ahmet, bendeniz ve Muzaffer Özdemir.
Burada çok güzel can dost ve arkadaşlarım oldu. Sanat okulundan Ahmet Yılmaz ve Muzaffer Özdemir ile iyi geçinirdik. Lise de Milas’tan Mustafa Kocabaşoğlu, Abidin Yıldırım ve ismini unuttuğum daha onlarca arkadaşım oldu. Ahmet – Muzaffer ve Mustafa ile hala görüşür, sık sık birlikte oluruz. Dile kolay 40 yıllık dostluk. Lise yıllarım çok güzel anılarla doludur. Unutamadığım bir çok da öğretmenlerim oldu…
1968 Haziranında Nazilli Lisesini bitirdim. Sıra üniversiteye gelmişti.
